Oogst & Verwerking -

Search
Go to content

Main menu:

Oogst & Verwerking

Productie

Oogst

De oogst moet in de droge tijd plaatsvinden. Het oogsten in de regentijd kan tot gevolg hebben dat de zaden beginnen te kiemen voordat de oogst plaatsvindt.

In Suriname wordt mechanisch geoogst waarbij gebruik wordt gemaakt van maaidorsers (combines). Het is belangrijk dat de combine goed is afgesteld om schade en opbrengstderving te voorkomen. Het geoogste zaad kan in bulk of in zakken getransporteerd worden naar de pelmolens.
Bij het oogsten van zaaizaad moet de combine goed worden schoongemaakt, om te voorkomen dat resten van oud zaad of padie in de combine achter blijft waardoor er vermenging of verontreiniging van het zaad plaatsvindt.
Bij goede oogstomstandigheden, kan de padie droog geoogst worden, maar het vochtpercentage mag niet lager zijn dan 18%, omdat er dan een grote kans op breuk ontstaat.
De oogstkosten liggen rond de US$80 per hectare (2006).

Verwerking
Als de padie is geoogst, dan wordt deze in balen of in bulk vervoerd naar de pelmolens. Er zijn drie eindbestemmingen mogelijk voor de padie. Als de oogst van goede kwaliteit is, een laag percentage  rode rijst heeft en weinig onkruidzaden, dan houdt de verwerker de padie apart om het na het drogen als zaaizaad te verkopen. Komt de padie niet in aanmerking voor zaaizaad, of is hier geen behoefte aan, dan wordt de padie verwerkt tot cargo (ontkafte padie oftewel zilvervliesrijst) of witte rijst. De cargo en witte rijst zijn bestemd voor de export. Op de lokale markt wordt alleen witte rijst afgezet. Een andere mogelijkheid is dat de boer een deel van de padieoogst zelf gebruikt als zaaizaad voor het volgende seizoen of in het informele circuit als zaaizaad verkoopt aan andere boeren.  

Drogen
Er wordt twee verschillende droogsystemen, de kolomdroger en bindroger, gebruikt voor het drogen van padie. De padie wordt gedroogd door een hete luchtstroom variërend van 40°C tot 60°C. Bij hogere temperaturen wordt het droogproces versneld, maar neemt de kans op breuk van de padiekorrels toe. De streefwaarde van het vochtgehalte na drogen ligt tussen de 12% en 14%.

Het drogen van de padie door de boeren voor eigen gebruik gebeurt in de zon of in een (gehuurde) droger.

Schonen
Na het drogen wordt de padie opgeslagen in silo’s. Van hieruit gaat het naar de schoner waar het wordt gescheiden van vreemde bestanddelen zoals grond, stenen en hout.

Pellen: Van padie tot cargo

Pellers, ook wel shellers genoemd, halen het kaf van de padie. De pelmachines hebben twee rollen in zich. Deze twee rollen worden door een bepaalde druk naar elkaar toegedrukt. De padie komt dan tussen deze twee rollen en zodoende wordt het kaf verwijderd .
Ook bij dit proces geldt dat als de druk wordt opgevoerd, de kans op breuk toeneemt. Vervolgens wordt het kaf gescheiden van de padie en worden kleine lichtwegende deeltjes weggezogen. Door middel van een zeef wordt de gepelde padie van het kaf gescheiden. Deze laatste gaat weer opnieuw door de peller.
De gepelde rijst wordt vervolgens gescheiden in breukkorrels en hele korrels. Breukkorrels worden verdeeld in ¼, ½ en ¾ korrels die apart worden opgeslagen .

Slijpen: Van cargo tot witte rijst
Er wordt in drie etappen geslepen, dit om te voorkomen dat de korrels teveel gedrukt worden waardoor ze te heet worden. Als dit gebeurt ontstaat er crack in de korrels wat vervolgens breuk kan veroorzaken. Het derde slijpproces gebeurt soms met een waterpolisher die ervoor zorgt dat de korrels een glans krijgen en er helder wit uitzien. Na het slijpen worden de gebroken korrels verwijderd afhankelijk van het percentage breuk dat de opkoper als voorwaarde stelt.


Kosten
De kosten vanaf transport tot en met witte rijst liggen ongeveer tussen US$2,50 tot US$4,50 per baal (2006). Dit is afhankelijk van de efficiëntie van de verwerking.

Oogsten met Combine
Padiekorrels
Lang korrelig rijst
Verwerking van padie tot rijst
 
Copyright 2016. All rights reserved.
Back to content | Back to main menu